Geschiedenis

 
Het Roze Huis-çavaria Antwerpen
Het kloppend hart voor holebi’s en transgenders in Antwerpen

 

Het Roze Huis heeft haar wortels in de succesvolle Roze Zaterdag die in 1994 in Antwerpen plaatsvond. Op initiatief van toekomstig voorzitter Denis Bouwen brainstormt een groep individuen over een nieuw, permanent en zichtbaar holebiproject. Een bevraging onder de Antwerpse verenigingen wijst op de behoefte aan een lokaal voor vergaderingen en activiteiten.

1995-2000

In 1995 volgt dan de oprichting van de vzw Het Roze Huis door enkele vrijwilligers en een tiental holebi-verenigingen uit de stad.

De periode 1995-2000 wordt gedomineerd door de zoektocht naar een gebouw.

In 1997 neemt de Stad Antwerpen de principiële beslissing de vzw Het Roze Huis te steunen.
De onderhandelingen voor de aankoop van ‘Den Draak’ door de Stad en de negotiatie over een huurcontract nemen heel 1998 in beslag. In 1999-2000 doet men grootschalige renovatiewerken. Intussen groeit de naambekendheid, versterkt men de fundraising, legt de organisatie de eerste contacten met projecten in het buitenland en worden de eerste beleidsondersteunende activiteiten in de steigers gezet.

In september 2000 wordt de CVBA met sociaal oogmerk ‘Den Draak’ opgericht voor de uitbating van een café.
De vzw Het Roze Huis is hoofd-aandeelhouder van deze coöperatieve vennootschap, naast een tiental holebi-organisaties en een honderdtal vrijwilligers met één of meerdere aandelen. Op 23-24 september 2000 vindt de feestelijke opening van Het Roze Huis en café Den Draak plaats. Intussen staat Het Roze Huis onder de leiding van voorzitter Yves Aerts.

2001-2005
 
Van 2001 tot 2003 werkt men voort aan de inrichting van het café en de eerste verdieping. Na nieuwe onderhandelingen met de Stad en goedkeuring van subsidies voor de tweede renovatiefase, wordt de zolderverdieping in 2003 in gebruik genomen. Het Roze Huis beschikt voortaan over een unieke infrastructuur.

De werking dijt uit in vele richtingen. Om op alle vlakken de uitdagingen te lijf te kunnen gaan, structureert men de organisatie in werkgroepen, o.a. gericht op de organisatie van fuiven, het vrijwilligersbeleid, het onthaal, cultuur, de bibliotheek-werking, enz. De Magneet krijgt het uitzicht van een professionele nieuwsbrief.
De organisatie lanceert een eigen website. Steeds meer verenigingen en individuen maken gebruik van de vergaderlokalen.

In de lente van 2002 debatteert het Antwerps Holebi-Overleg over de toekomst van de samenwerking tussen holebiverenigingen in de provincie Antwerpen. Het overleg wordt ontbonden en de vzw Het Roze Huis wordt omgevormd tot een provinciale koepelvereniging (Het Roze Huis-Antwerpse Regenboogkoepel vzw).

In de volgende jaren groeit de organisatie uit tot een volwaardig centrum voor de holebigemeenschap in stad en provincie en de spreekbuis van de regionale holebigemeenschap. Ze begeleidt het overleg tussen eerst een 20-tal en later een 30-tal verenigingen uit de provincie Antwerpen. Dankzij de Koning Boudewijnstichting komt er organisatieversterking met het GABLE-project en de formulering van een brede visie. HRH-ARK treedt steeds meer naar buiten en ontwikkelt eigen projecten, zoals TOLEDO.

2006-2010

Het gebouw wordt nu al zes jaar intensief gebruikt. In het voorjaar 2006 wordt het café onder handen genomen. Café Den Draak krijgt nu mooie lange toog.

Onder het voorzitterschap van Jan Vander-smissen wordt deze koers voortgezet met verdere uitdieping van sociale projecten zoals MAZUNGUMZO (dialoog met de allochtone gemeenschappen), JANUS (oudere holebi’s), SIGUR (seksuele gezondheid), enz. In 2007 strijken de EuroGames in Antwerpen neer. Het Roze Huis – Antwerpse Regenboogkoepel is één van de drie partners in de organisatie.
Het evenement wordt een weergaloos succes. Intussen geraakt het huurgeschil met de Stad Antwerpen, waarin de organisatie al enkele jaren is verwikkeld, maar niet opgelost, ondanks vele pogingen om tot een constructieve dialoog te komen.

In de lente van 2008 treedt een nieuwe, verjongde ploeg aan onder het voorzitterschap van Sven Pichal. De huurkwestie geraakt eindelijk uit het slop. Vanaf dan ligt de weg open om ook constructief met de stad samen te werken. In 2009 wordt een convenant met de Stad Antwerpen afgesloten, waarbij Het Roze Huis financiële middelen ontvangt voor het mee uitwerken van het holebibeleid op vlak van sensibilisering, ontmoeting en adviesverlening. In 2010 zijn we niet langer afhankelijk van projectmiddelen van de Provincie, maar wordt onze organisatie 'ad nominatum' gesubsidieerd. Met de steun van de Vlaamse Overheid realiseren wij de projecten Janus II (oudere holebi's) en Gelijke Ouders (holebigezinnen). Het Roze Huis heeft voortaan de handen vrij om bezig te zijn met wat een roze huis hoort bezig te zijn.

Vanaf 2009 wordt de werking van Het Roze Huis verruimd naar de transgender-gemeenschap. Er wordt nagedacht over een nieuwe naam voor de organisatie die beter aansluit bij de verruimde doelgroep.

2011 e.v.

Uiteindelijk wordt op de bijzondere Algemene Vergadering van 6 december 2011 de nieuwe naam Het Roze Huis - çavaria Antwerpen vzw gekozen. Die naam weerspiegelt zowel het verleden, het heden als de toekomst en benadrukt ook onze werking als provinciale koepel van Çavaria.

Er volgen nieuwe projecten. Met een erfgoedproject gaat Het Roze Huis vanaf 2013 via pioniers en zichtbare figuren op zoek naar de geschiedenis van de holebi- en transgenderbeweging. Het project leidt tot een boek over deze geschiedenis en een educatieve website: www.holebipioniers.be. In 2013 verdubbelt het stadsbestuur ook de convenant die ze met Het Roze Huis jaarlijks afsluit. De ad nominatum middelen van de provincie dalen echter en worden deels terug vervangen door projectoproepen.

In 2014 organiseert Het Roze Huis voor het eerst tijdens Antwerp Pride een kunstenfestival, het Antwerp Queer Arts Festival (www.queerarts.be) en zet ze samen met de verenigingen en horeca een L-week op, een tiendaagse vol activiteiten voor lesbiennes en bivrouwen. 

 

2015

In 2015 kan Het Roze Huis met trots haar twintigste verjaardag vieren. Met haar innovatieve projecten heeft ze heel wat thema’s op de kaart kunnen zetten. Met haar activiteiten en haar gebouw kon ze een thuis geven aan vele holebi’s en transgenders. Met haar vormingen en sensibiliserende acties heeft ze sterk bijgedragen aan de aanvaarding van seksuele en genderdiversiteit door de brede maatschappij.

De inhuldiging van het Regenboogmonument op de Draakplaats tijdens dit jubileum werd de kroon op dit werk en tegelijkertijd een blik en een wens naar een nog betere toekomst voor diversiteit.

 

In schoonheid werken we verder aan een rooskleurige toekomst.